Pada rindu yang bertalu
Tatap kekasihlah yang menenggelamkan
Dalam tangis yang terurai
Ada dekap kasih yang mendalam
Lalu pantaskah bersedih?
Pantaskah merasa sakit?
Pantaskah merasa sendiri?
Pantaskah merasa hancur?
Itu semua adalah Aku jawab kekasih
Akulah Sang Bahagia
Akulah Sang Sedih
Akulah Sang Tawa
Dan Aku pulalah Sang Duka
Kenalilah, cintailah
Dalam ketundukkan temukanlah pelukKu
Dengan diam dengarlah suaraKu
Pada ramai temuilah kasihKu
Dalam sendiri temuilah Aku
Wahai Rindu
Terpakulah pada Aku
Tanpa kamu, kita ataupun dia
Hanya Aku sang Maha Indah
Yang selalu mendekap dengan penuh cinta

